ขนมกุยช่าย ในความทรงจำ

ขนมกุยช่ายแบบนึ่ง ภาพจับหน้าจอยูทูบช่อง supermum


พอดีเห็นโพสต์ของเพื่อนในเฟชบุ๊กที่เด้งขึ้นมาว่าเธอกำลังทำขนมกุยช่าย ความทรงจำเกี่ยวกับขนมกุยช่ายในวันเด็กของฉันก็เด้งขึ้นมาด้วยพร้อม ๆ กัน


ใบกุยช่าย ภาพ : Canva

ขนมกุยช่าย เดิมเป็นอาหารของชาวจีนแต้จิ๋ว ส่วนผสมหลักคือแป้งข้าวเจ้าผสมกับแป้งมัน ใส่ไส้ด้วยผักกุยช่ายเขียว ภายหลังคนไทยเอามาดัดแปลงเพิ่มเติมใส่ไส้ชนิดอื่นเข้าไป เช่น ไส้หน่อไม้ ไส้เผือก ไส้มันแกว แต่ไม่ว่าจะใส่ไส้อะไร ก็ยังคงเรียกว่า ขนมกุยช่ายเหมือนเดิม


แล้วขนมกุยช่ายในความทรงจำของฉันคืออะไร ? 

เรื่องมีอยู่ว่า ตอนเด็ก ๆ ฉันอาศัยอยู่กับยายที่บ้านสวนริมคลองในจังหวัดฉะเชิงเทรา พอจบชั้นประถม พ่อแม่ก็ให้ย้ายเข้าไปเรียนมัธยมที่กรุงเทพ แต่ด้วยความที่ติดยายมาก ฉันจะกลับไปเยี่ยมยายเกือบทุกสัปดาห์ ในทุกเช้าวันเสาร์ เด็กหญิงในตอนนั้น จะขึ้นรถเมล์ที่หน้าบ้านกรุงเทพ ไปที่ท่ารถมีนบุรี จากนั้นขึ้นรถเมล์อีกต่อหนึ่งจากมีนบุรีไปสุดสายที่ตลาดหนองจอก เพื่อลงเรือต่อไปบ้านยาย


และที่ตลาดหนองจอกนี่แหละ ที่มีร้านขาย "ขนมกุยช่ายแขก" ความจริงก็คือ ขนมกุยช่ายจีนเหมือนทั่วไปนี่แหละ แต่ร้านขนมกุยช่ายหนึ่งเดียวในตลาดหนองจอกนั้น คนขายเป็นคนอิสลาม คนจึงเรียกกันติดปากว่า "ขนมกุยช่ายร้านยายแขก"


ชุมชนตลาดหนองจอกเป็นชุมชนที่ผสมผสานวัฒนธรรมของชาวจีนและชาวอิสลามไว้อย่างลงตัว จึงไม่แปลกที่จะเห็นคนอิสลามมาทำขนมของจีนขาย


ร้านขนมกุยช่ายยายแขก เป็นรถเข็นคันเล็ก ๆ ตั้งอยู่ริมทางเดินในตลาดสดหนองจอก คนขายเป็นหญิงสาวชาวไทยอิสลาม แต่งตัวมีผ้าคลุมผมแบบอิสลาม ขนมกุยช่ายที่ขายมีไส้เดียวคือไส้ใบกุยช่าย เป็นแบบปั้นแป้งกลมใส่ไส้แบบโบราณ บนรถเข็นของยายแขกจะมี กะละมังแป้ง 1 ใบ กะละมังไส้ 1 ใบ เตาตั้งหม้อนึ่ง และ โถน้ำจิ้ม ยายแขกจะยืนปั้นไป นึ่งไป ขายไป ทั้งวัน


ภาพจับหน้าจอจากยูทูบช่อง supermum

ความพิเศษของขนมกุยช่ายยายแขกคือ แป้งที่บางใส กินแล้วนุ่ม ไส้ที่ใส่จนแทบทะลักนั้นมีรสออกเค็มปะแล่ม ๆ บวกกับกลิ่นและรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ของใบกุยช่าย และที่ขาดไม่ได้เลยคือ น้ำจิ้มซีอิ๊วที่กลมกล่อม หวาน เค็ม และมีความเปรี้ยวเผ็ดจากน้ำส้มพริกดองที่ผสมลงไป


หลังจากลงรถเมล์ ฉันจะเดินตรงไปร้านกุยช่ายยายแขก สั่งกุยช่ายสิบลูก ราคายี่สิบบาท (เพราะมีตังค์อยู่แค่นั้น) เป็นของฝากยาย บางวันโชคดีมีตังค์เยอะหน่อย ก็จะซื้อเพิ่มฝากลุงกับป้าด้วย และก็จะยืนดูยายแขกปั้นขนมกุยช่ายทีละลูก วางบนหม้อนึ่งที่มีผ้าขาวบางรัดปากหม้อ (คล้าย ๆ การทำข้าวเกรียบปากหม้อ แต่ใหญ่กว่า) เมื่อนึ่งสุก ก็จะใช้ไม้ไผ่เหลาแบน ๆ เป็นที่ตัก ตักขนมกุยช่ายโยนลงไปในถาดชุ่มน้ำมัน เพื่อไม่ให้ลูกกุยช่ายติดกัน แล้วตักใส่ถุง ตักน้ำจิ้มจากโถใส่ถุงพลาสติกใบเล็ก มัดปากถุงพอง ๆ ส่งให้ลูกค้า แล้วหันไปปั้นขนมกุยช่ายสำหรับลูกค้าคนต่อไป 




บางวันโชคไม่ดี มีลูกค้าคนก่อนหน้า ฉันก็ต้องยืนลุ้นว่าจะได้ขนมกุยช่ายทันเวลาลงเรือเที่ยวต่อไปหรือไม่ เพราะถ้าตกเรือเที่ยวนั้น นั่นแปลว่าจะต้องรอไปอีกชั่วโมงนึงเลยทีเดียว ฉันก็จะยืนลุ้นจนบางครั้งอยากจะช่วยปั้นซะเอง แต่ยายแขกก็ไม่ได้ปั้นช้า ความเร็วในการปั้นนั้นจับเวลาได้เป็นหลักวินาทีเลยทีเดียว ชำนาญมาก ๆ แต่ที่เป็นปัญหาคือเตานึ่งมีอยู่เตาเดียว ไม่ว่าการปั้นจะเร็วขนาดไหนก็ต้องรอ


ฉันซื้อขนมกุยช่ายยายแขกไปฝากยายทุกครั้งที่กลับไปเยี่ยมยาย และยายก็ชอบกิน เพราะแก่แล้ว ฟันฟางไม่มีแล้ว กินขนมกุยช่ายนิ่ม ๆ น้ำจิ้มอร่อย ๆ แล้วชื่นใจ ยายว่าอย่างนั้น 


ภายหลัง การคมนาคมเริ่มเปลี่ยนไป การเดินทางโดยเรือเริ่มลดน้อยถอยลง ที่บ้านฉันเองก็เริ่มมีรถส่วนตัวใช้ ฉันเลยไม่ค่อยได้ผ่านไปที่ตลาดหนองจอกอีก แต่ก็มีบางครั้งที่แม่ยอมขับรถอ้อมไปแวะตลาดก่อนแทนที่จะขับตรงไปบ้านยายเลย เพียงเพื่อที่จะไปซื้อขนมกุยช่ายร้านยายแขกนั่นเอง


เวลาผ่านไปหลายต่อหลายปี ยายแขกยังคงยืนอยู่ที่เดิม รถเข็นคันเดิม ขายขนมกุยช่ายอย่างเดียวเหมือนเดิม แม้ภายหลังที่เราไม่ค่อยได้ผ่านไปทางนั้นแล้ว แต่ถ้าได้ยินว่าใครผ่านไป เราก็ยังเอ่ยปากถามว่า ยายแขกขายกุยช่ายยังอยู่ไหม ? และคำตอบที่ได้ก็คือ ยังอยู่เหมือนเดิมนั่นแหละ


มากกว่า 15 ปีแล้วที่ป้ายุ้ยไม่ได้แวะไปที่ตลาดหนองจอกอีกเลย เพราะว่าย้ายถิ่นฐานไปอยู่ประเทศออสเตรเลีย แต่ความชอบกินขนมกุยช่ายก็ยังคงอยู่เหมือนเดิม ที่ออสเตรเลียนี่ อย่างหรูก็จะได้กินขนมกุยช่ายแช่แข็งที่มีส่งไปขายจากเมืองไทย แต่ต้องทำน้ำจิ้มเอง ฉันก็พยายามทำน้ำจิ้มให้ได้รสชาติใกล้เคียงกับน้ำจิ้มของยายแขกให้มากที่สุด เพราะทุกคำที่เข้าปาก นั่นหมายถึงความทรงจำดี ๆ ในชีวิตวัยเด็กที่ยังคงแจ่มชัดอยู่มิรู้เลือน


ส่วนตอนนี้ฉันก็ดูวิธีทำขนมกุยช่ายจากช่อง "Super mum ทำได้จริง" วิธีการทำง่าย ๆ หน้าตาละม้ายคล้ายขนมกุยช่ายของร้านยายแขก


แถมคุณตาเจ้าของช่องเธออยู่ที่ซิดนีย์ ออสเตรเลียซะด้วย ฉันเลยศึกษาวิธีเอาไว้ก่อน ดูแล้วก็ไม่ยากเลยนะ แต่ยังทำตอนนี้ไม่ได้เพราะอยู่ในช่วงเมลเบิร์นล็อคดาวน์ ถ้าหมดล็อคดาวน์เมื่อไหร่จะออกไปซื้อใบกุยช่ายมาหัดทำบ้าง ใครสนใจวิธี ดูตามลิงก์เลย สูตรนี้เขาคอนเฟิร์มว่าแป้งนิ่มมากกกกกก 




Writer



เรียนและรักษ์ภาษาไทย ชอบออกไปดู ไปดม ไปชมโลกด้วยความหลงใหลแล้วนำกลับมาเล่า


เจ้าของผลงาน E-Book 


เที่ยวเมลเบิร์นด้วยตัวเองไปกับรถรางสาย 35

  

ติดตามผลงานอื่น ๆ ได้ที่  

          

           

ความคิดเห็น