บันทึก 10,000 ไมล์ไดอารี่ : เดินรอบบ้าน

ทางเดินแถวบ้าน

หลังจากเกเรไป 3 วัน คือวันหนึ่งพาลุงไปหาหมอตามนัด อีกวันหนึ่งก็ไปช่วยงานที่วัด กลับบ้านก็หมดแรงพาลเป็นขี้เกียจไปซะ และวันที่ 3 ฝนตกหนักจนไม่อยากจะขยับตัว


เมื่อไม่สามารถรักษาคำสัญญาที่ให้ไว้กับตัวเองได้ แน่นอนสวรรค์ย่อมลงโทษคนชั่ว (ก็ไม่ถึงขนาดน้านนนน) แม้จะไม่ใช่ผลกรรม แต่ผลจากการหยุดเดินไป 3 วันมันเห็นชัดจริง ๆ 


วันนี้ออกเดินไปแบบระโหยโรยแรงราวกับอายุจะครบ 70 ในวันพรุ่งนี้ยังไงยังงั้น 


แถมก่อนหน้าที่จะออกไปเดิน วันนี้ทำอาหารกินเอง ขนมจีนน้ำยาใต้ สั่งพริกแกงโฮมเมดจากเพื่อนคนหนึ่งที่ทำขาย แล้วน้ำมาใส่เครื่องเอง รสชาติออกมาใช้ได้เลยทีเดียว เหมือนขนมจีนที่กินตามร้านอาหารใต้ที่แท้ทรู ผลที่ตามมาคือ ฟาดไป 2 จานใหญ่ ๆ สิคะ สุดท้ายอิ่มจนไม่อยากขยับตัว แต่จะหยุดไปถึง 4 วันก็คงไม่ดีแน่ เลยพยายามลากสังขารตัวเองออกไป อย่างน้อยก็พอได้ขยับแข้งขยับขาบ้าง


ขนมจีนน้ำยาใต้ หน้าตาแบบนี้ ใครจะอดใจไหว

วันนี้จึงเดินไม่ไกล ขอวนใกล้ ๆ บ้านก็พอ เพื่อเป็นการกลับมาอุ่นเครื่องใหม่สักนิด ดอกไม้ของฤดูใบไม้ผลิยังคงเบ่งบาน อากาศภายนอกหนาวเย็นทั้ง ๆ ที่ใกล้จะถึงฤดูร้อนเข้าไปเต็มทีแล้ว


ไม่ได้แวะถ่ายรูปมาฝากกันมากนัก เพราะอยากจะตั้งใจเดิน แต่ก็อดไม่ได้เมื่อเห็นดอกหญ้าริมทาง น่ารักกระจุ๊กกระจิ๊ก เลยเป็นภาพที่ได้นำฝากกันในวันนี้



ดอกหญ้าริมทาง


บันทึก ณ วันที่ธรรมชาติเตือนให้รู้ว่า ร่างกายนี้อาจจะอยู่กับเราอีกไม่นาน ถ้าไม่เร่งดูแล

ภาพประกอบเป็นผลงานของผู้เขียน


~ จุดหมายอาจไม่ใช่ที่สุดของการเดินทาง ~


Writer


เรียนและรักษ์ภาษาไทย ชอบออกไปดู ไปดม ไปชมโลกด้วยความหลงใหลแล้วนำกลับมาเล่า

เจ้าของผลงาน E-Book  เที่ยวเมลเบิร์นด้วยตัวเองไปกับรถรางสาย 35

  

ติดตามผลงานอื่น ๆ ได้ที่  

          

             

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น