ศิลปินข้างสะพานกับขอทานข้างถนน ที่กรุงปราก

กรุงปราก ประเทศเช็กเกีย

วันนี้เมื่อวันนั้น ในวันที่ฉันได้เดินทางไปพบเจอและประทับใจมาก ๆ วันหนึ่ง จึงมีอยากนำมาเล่าสู่กันฟังค่ะ


เมื่อครั้งที่ฉันเดินทางไปเที่ยวที่กรุงปราก ประเทศเช็กเกียนั้น ระหว่างเดินเล่นชมแม่น้ำวัลตาวาบนสะพานที่มีชื่อเสียงมากที่สุดสะพานหนึ่งของโลก นั่นก็คือ สะพานชาร์ล (Charles Bridge)


ฉันเริ่มเดินข้ามสะพานจากฝั่งเมืองใหม่ (New Town) ไปยังฝั่งเมืองเก่า (Old Town) บนสะพานคึกคักคลาคล่ำไปด้วยผู้คน ร้านจำหน่ายสินค้าของที่ระลึกมีมาตั้งขายกันบนสะพาน

ศิลปินวาดรูปมาแสดงฝีมือกันสด ๆ นักดนตรีเปิดหมวก ทั้งเดี่ยว ทั้งวง มีให้ชื่นชมให้หาความบันเทิงกันตลอดเส้นทาง เรียกว่าบรรยากาศคึกคักมาก ๆ 


ระหว่างทางฉันพบขอทานมากมายหลายคน แทรกตัวขอทานอยู่ตามจุดต่าง ๆ มีให้เห็นเป็นระยะ ๆ 


ขอทานที่ปรากนี่มีลักษณะเด่นที่ไม่เหมือนที่อื่น คือลักษณะการแต่งตัวที่ดูใช้ได้ ดูสะอาดสะอ้าน นั่งก้มหน้าแนบพื้นในลักษณะคล้ายการกราบ และมักจะมีหมานั่งเคียงข้าง ไม่เห็นว่ามีขอทานในลักษณะคนพิการ แม้จะมองไม่เห็นหน้าค่าตา แต่จากลักษณะภายนอกพอเดาได้ว่าอายุคงไม่มากนัก 


ฉันแค่ถ่ายรูปแล้วเดินจากไป




ขอทานข้างถนน

ฉันเดินทอดสะพาน เอ้ย ! เดินทอดหุ่ยชมสะพานไปเรื่อย ๆ แวะคาราวะรูปปั้นนักบุญบนสะพานทั้ง 30 องค์ และเดินต่อไปจนถึงสุดสะพานอีกฝั่งหนึ่ง กำลังจะก้าวเข้าสู่เขตเมืองเก่าของกรุงปราก


ที่มุมซอกเล็ก ๆ ใกล้ ๆ สะพาน หูของฉันก็ไปสะดุดเข้ากับเสียงเครื่องดนตรีแปลก ๆ ที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน จึงสอดส่ายสายตามองหาที่มาของเสียง


พลันสายตาก็ไปเห็นภาพคุณตาแก่ ๆ คนหนึ่ง นั่งเล่นดนตรีอยู่ตรงซอกนั้น ความรู้สึกแว้บแรก อ้อ วนิพก !


วนิพกชรา เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายดูลักษณะเป็นเสื้อผ้าพื้นเมือง และเก่าตามอายุคนใส่


คุณตาข้างสะพาน


แต่ด้วยความแปลกของเครื่องดนตรีที่คุณตาเล่น กับเสน่ห์บางอย่างซึ่งฉันก็อธิบายไม่ถูกว่าคืออะไร มันฉุดขาของฉันไว้ไม่ให้เดินต่อ และหยุดดูอยู่นาน 


นอกจากหยุดดูแล้ว ยังอดไม่ได้ที่จะสัมภาษณ์คุณตาซะนิดหน่อย จนได้รู้ว่า เครื่องดนตรีชนิดนี้เรียกว่า Hurdy Gurdy เป็นเครื่องดนตรีโบราณของชาวสโลวัก ซึ่งฉันก็เพิ่งเคยเห็นของจริงครั้งนี้เป็นครั้งแรก 


ฉันขอให้คุณตาเล่นให้ฟังอีกครั้ง คุณตาก็เล่นให้ด้วยความเต็มอกเต็มใจ เมื่อเพลงจบฉันอุดหนุนซื้อซีดีของคุณตามาในราคา €15 (15 ยูโร) กล่าวร่ำลาแล้วเดินจากมา


จนฉันเดินทางกลับถึงบ้านที่ออสเตรเลีย หยิบซีดีของคุณตาขึ้นมาดู พลิกอ่านประวัติด้าน จึงได้รู้ว่า คุณตาไม่ใช่เป็นเพียงแค่วนิพกข้างถนนธรรมดา แต่คุณตามีอาชีพจริง ๆ เป็นครูสอนดนตรี และยังได้รับยกย่องเป็นศิลปินด้านการอนุรักษ์ดนตรีพื้นเมืองอีกด้วย !!! 


โอ้แม่เจ้า ช่างเป็นวันนั้นเจอนี่ที่น่าจดจำอีกครั้งหนึ่งของฉันเลยทีเดียว คุณตาศิลปินข้างสะพาน กับเครื่องดนตรีที่ชื่อว่า Hurdy Gurdy


ภาพประกอบเป็นผลงานของผู้เขียน


~ จุดหมายอาจไม่ใช่ที่สุดของการเดินทาง ~


Writer




เรียนและรักษ์ภาษาไทย ชอบออกไปดู ไปดม ไปชมโลกด้วยความหลงใหลแล้วนำกลับมาเล่า


เจ้าของผลงาน E-Book  เที่ยวเมลเบิร์นด้วยตัวเองไปกับรถรางสาย 35

  

ติดตามผลงานอื่น ๆ ได้ที่  

          

             

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น