บันทึก 10,000 ไมล์ไดอารี่ : วันนี้มีเสียว

Richards Tramway Walk

เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ย่างเข้าสู่เดือนสุดท้ายของฤดูใบไม้ผลิแล้ว อีกเพียงเดือนเดียวก็จะเข้าสู่ฤดูร้อน ฤดูที่ทุกคนรอคอย เพราะเป็นฤดูแห่งความสดใส และฮอลิเดย์


วันนี้อากาศดีมาก อุณหภูมิอุ่นขึ้นมากในช่วงตอนกลางวัน แม้ว่าจะยังหนาวเย็นอยู่ในช่วงตอนกลางคืน เวลากลางวันเริ่มยาวนานมากขึ้น


การฝึกเดินในวันนี้ขอเลือกใกล้ ๆ บ้านอีกเช่นเคย เพราะเป็นวันหยุดที่อากาศดีเช่นนี้ ที่อื่นคงจะเต็มไปด้วยผู้คน 


เส้นทาง Richards Tramway Walk ที่ฉันเคยไปสำรวจมาแล้ว แต่ยังไม่หมด เพราะเส้นทางค่อนข้างยาว วันนี้จึงตั้งใจไปสำรวจเพิ่ม


พอเริ่มออกเดิน คุณลุงส่งเสียงเตือนว่า อากาศอุ่น ๆ แบบนี้ เราอาจจะเจอเพื่อนร่วมทาง (ที่ไม่ประสงค์จะเจอ) นะ ไม่ต้องบอกว่าใคร ฉันก็พอเดาได้ ลุงย้ำให้มองทางเดินอยู่เสมอ



เส้นทางเดินป่าออสเตรเลีย เราจะเดินตามเส้นทางเท่านั้น ไม่เดินออกนอกเส้นทาง



เราเดินลึกเข้าไปในเส้นทางเดินป่า อากาศกำลังอุ่นสบาย แสงแดดส่องรำไร พอถึงช่วงหนึ่ง เส้นทางเดินเริ่มแคบลง เราจึงเดินคู่กันไม่ได้ ฉันถอยหลังลงไปเดินด้านหลังของลุง เดินไปได้ไม่นาน ลุงก็หยุดกึก ฉันหยุดตามอัตโนมัติ เราเจอเพื่อนร่วมทางเข้าให้แล้ว อากาศอุ่น ๆ แบบนี้ งูป่าร่าเริงเลย พวกเขาจะออกมาอาบแดดกันค่ะ


ฉันเป็นคนที่กลัวงูมากถึงมากที่สุด เริ่มเดินแบบใจตุ๊ม ๆ ต่อม ๆ และงูนี้แม้จะเป็นคนที่ไม่กลัวอย่างคุณลุงก็ต้องชะงัก เพราะเป็นงูพิษจ้า


เราเดินผ่านตัวแรกมาได้เพราะเขาเลื้อยหลบไป เดินต่อไปอีกพักใหญ่ ๆ คุยกันไปเพลิน ๆ คุณลุงก็หยุดกึกอีก แถมคราวนี้ยังสั่งให้ฉันถอยหลังอีกด้วย ถอยไปไกล ๆ เลย โอ้ย ๆๆๆ คุณงูสีดำตัวเบ่อเริ่มนอนขวางกลางทางเลยสิคะคราวนี้ 


หลังจากถอยห่างแล้ว ลุงก็พยายามทำเสียงฝีเท้าหนัก ๆ เพื่อให้คุณงูรู้ตัว จะได้เลื้อยหลบไป แต่ไม่เป็นผลค่ะ กระทืบเท่าไหร่คุณพี่ก็ยังนอนเฉย ลุงบอกว่า ช่วงนี้เป็นช่วงเปลี่ยนฤดู จากหนาวเป็นร้อน ร่างกายของเขายังไม่ตื่นตัว จะเชื่องช้า 


เราต้องยืนรอลุ้นอยู่อย่างนั้นอีกกว่า 10 นาที เห็นว่าเขาเริ่มขยับตัวนิด ๆ เย้ ๆ แต่ที่ไหนได้ ขยับไปนิดเดียว แล้วก็ยังคงนอนนิ่งอยู่อย่างนั้น โถ อุตส่าห์ดีใจ 


ถามลุงว่า ถ้าเราเดินผ่านไปเลยได้ไหมเพราะถ้าร่างกายเขายังแข็งอยู่ เขาก็ไม่น่าจะทำอะไรเราได้ ลุงบอกว่า ถ้าจำเป็นก็ลองเสี่ยงได้ แต่ถ้าไม่จำเป็น ขอเลือกเป็น ถอยยยย ดีกว่า ไม่อาวววว ดีกว่า.....


สุดท้ายเราตัดสินใจไม่ไปต่อค่ะ ปล่อยคุณเพื่อนนอนอาบแดดให้สบายใจ เราไปหาเส้นทางอื่นเดินแทน



เส้นทางนี้ ถอยดีกว่า

ย้ายมาเดินทางโล่ง ๆ ดีกว่า เป็นถนนสำหรับรถออฟโร้ด แต่ช่วงนี้ปิดอยู่ เป็นทางขึ้นเขาค่อนข้างชันเลยทีเดียว เดินไปได้ครึ่งทาง แวะพักงัดเอาแอปเปิลที่เตรียมมากิน หวานกรอบชื่นใจมาก ๆ 



กินแอปเปิลเกือบหมด เพิ่งนึกได้ว่าควรถ่ายรูป

มีแรงจากแอปเปิลแล้วก็เดินต่อ ไปได้อีกสักพัก เจอต้นไม้ล้ม ลำต้นใหญ่ กลายเป็นที่นั่งอย่างดี เราเลยพักกินกลางวัน วันนี้พกสลัดโรลล์มากินค่ะ ห่อใส่กระเป๋ามาด้วยไม่หนักมาก 



อาหารกลางวันที่พกมา


กินเสร็จก็ได้เวลากลับ วันนี้เดินไป 8 กม. พอดี แต่เป็น 8 กม. แบบชันขึ้นเขา และลุ้นระทึกเอามาก ๆ เลยค่ะ


ภาพประกอบเป็นผลงานของผู้เขียน


~ จุดหมายอาจไม่ใช่ที่สุดของการเดินทาง ~


Writer

เรียนและรักษ์ภาษาไทย ชอบออกไปดู ไปดม ไปชมโลกด้วยความหลงใหลแล้วนำกลับมาเล่า


เจ้าของผลงาน E-Book



เที่ยวเมลเบิร์นด้วยตัวเองไปกับรถรางสาย 35

ติดตามผลงานอื่น ๆ ได้ที่  

          

             

ความคิดเห็น